Trudne dobrego początki

Zaczęło się na pewno oryginalnie Kiedy przyjechałam do Oli wszyscy byli jeszcze ” w proszku”, ale liczyli, że mają jeszcze dużo czasu. I faktycznie Ola spokojnie się ubrała, podpinała welon, wybrała kolczyki i była gotowa. Zadzwonił Łukasz, że się zbierają do wyjścia i wtedy zapanowała nieco nerwowa atmosfera, ponieważ siostra Oli – jej druhna była jeszcze w wałkach na głowie, nieco zniszczył się jej manicure, a mama się zacięła i szukała plastra. Aaaaaaa… na szczęście wszystko zostało dopięte na czas.

Reszta uroczystości była rewelacyjna- zresztą nie tyko dla nas fotografów – kościół był jasny i duży, sala jasna i przyjemna, góralska orkiestra REWELACYJNA, a goście… ja życzę każdemu takich na weselu. Na koniec młodzi zrobili nam taneczną niespodziankę, za którą ślicznie dziękujemy. Aż żal było uciekać.

Dodaj komentarz