Na plener ślubny Moniki i Krzyśka umówiliśmy się w samo południe. Masakra. Ja byłam załamana. Zdjęcia w tak kontrastowym świetle to zwykle jest fatalny pomysł.

Pomimo tego, zrobiliśmy kilka fajnych kadrów pod zamkiem będzińskim, potem pod pałacem z pod którego przegoniła nas… burza – konkretnie to piorunem strzelającym w latarnie po drugiej stronie ulicy. Ja zdębiałam. Uciekliśmy od razu i ścigaliśmy się z piorunami po drodze.

Dojechaliśmy na Pogorię i … siedzieliśmy pół godziny w samochodzie bojąc się wyjść. Burza była naprawdę potężna. A potem nieśmiało wyszliśmy z auta i zrobiliśmy rewelacyjną sesję na plaży. Atomowa para młoda jak słowo daję !!!

Monika i Krzysiek to przesympatyczni ludzie. Od razu współpraca układała nam się bardzo fajnie. Najpierw przygotowania, potem kościół. Piękna msza w jasnym (rewelacja) kościele. Po ceremonii pojechaliśmy na salę jechaliśmy i jechaliśmy i jechaliśmy…

Kiedy już zaczęłam tracić nadzieję, ze dojedziemy wjechaliśmy na podjazd przed ślicznym maleńkim pałacykiem. Bardzo lubimy takie miejsca. Wesele było radosne i wzruszające. Bawiliśmy się znakomicie. Dziękujemy, ze wybraliście właśnie nas.

Mieliśmy plan! Najpierw ruiny, potem jakieś pola, a na koniec Pogoria i topienie Panny Młodej. Kiedy się spotkaliśmy z młodymi okazało się że mamy nie lada asystę. Jeszcze jednego fotografa amatora, operatora kamery w osobie siostry Oli i jednoosobową widownię.

Kiedy podjechaliśmy do Grodźca młodzi zaniemówili. Na nas ten widok tez zrobił wrażenie, kiedy byliśmy tam po raz pierwszy. Zagoniliśmy ich między ruiny i nakazaliśmy przytulanie itp. Ola i Łukasz grzecznie wchodzili na schodki, włazili do dziur, skakali z kawałków ścian i robili mnóstwo szalonych rzeczy.

Pole było dużo mniej rozrywkowe, za to plaża i woda dostarczyły nam wszystkim dużo radości.

Zaczęło się na pewno oryginalnie Kiedy przyjechałam do Oli wszyscy byli jeszcze ” w proszku”, ale liczyli, że mają jeszcze dużo czasu. I faktycznie Ola spokojnie się ubrała, podpinała welon, wybrała kolczyki i była gotowa. Zadzwonił Łukasz, że się zbierają do wyjścia i wtedy zapanowała nieco nerwowa atmosfera, ponieważ siostra Oli – jej druhna była jeszcze w wałkach na głowie, nieco zniszczył się jej manicure, a mama się zacięła i szukała plastra. Aaaaaaa… na szczęście wszystko zostało dopięte na czas.

Reszta uroczystości była rewelacyjna- zresztą nie tyko dla nas fotografów – kościół był jasny i duży, sala jasna i przyjemna, góralska orkiestra REWELACYJNA, a goście… ja życzę każdemu takich na weselu. Na koniec młodzi zrobili nam taneczną niespodziankę, za którą ślicznie dziękujemy. Aż żal było uciekać.

Już na weselu dostaliśmy plan wycieczki na plenerze obejmujący: dach, centrum Katowic i podwórko Babci. Stawiliśmy się więc grzecznie pod wskazanym adresem, aby „zrobić dach”. Bardzo zresztą dziękujemy w imieniu młodych i naszym za udostępnienie tego… bajkowego miejsca. Na dachu młodzi skakali, spychali się ze skrajów budynku, robili szpagaty i inne ciekawe rzeczy. Było bosko. Punkt drugi ograniczył się do dworca PKP. Ania z Adamem wzbudzili spora sensację i nie wykazali zainteresowania dalszym zwiedzaniem miasta. Na koniec wybraliśmy się na podwórko Babci. Klimat rewelacyjny. W ramach prezentu czekało na nas tutaj piękne drewniane krzesło i maluch w tym samym kolorze. Zdjęcia wyszły świetne – naszym zdaniem. Mamy nadzieję, ze Wam również spodobają się ich zdjęcia ślubne.